Tag: Cultuur

  • Inleidingen SOEKARNO

    Mijn opa zou zich omdraaien in zijn graf. Zijn kleindochter die een lezing geeft over de man die zijn leven ruïneerde. Zo zagen hij en veel ‘repatrianten’ uit ‘Indië’ de leider van de Onafhankelijkheid. Was Soekarno een schurk? Niet helemaal.

    Esther Scheldwacht als de oudere Soekarno (Nationale Theater/Bo Tarenskeen)

    Als derde generatie kijk ik meer emotie-neutraal naar de figuur Soekarno. Misschien vond ik Soekarno altijd wel de sympathieke, een man met een vriendelijk gezicht, degene die voor dictator Suharto kwam.

    Ik plaats het verhaal van mijn opa naast het Indonesische perspectief. Soekarno als man die het volk bijeen bracht, streed tegen Westers imperialisme en tenslotte de eerste president van Indonesië werd. Is hij hun vader des vaderlands? Ook dat verhaal klopt niet helemaal.

    De nieuwe voorstelling Soekarno laat de verschillende gezichten van de man zien, en vooral de jonge (Bo Tarenskeen) en de oude (Esther Scheldwacht): Wie wil ik zijn? Wie ben ik geweest?

    Die verschillende beelden verken ik in de reeks inleidingen die ik geef bij de voorstelling Soekarno van Bo Tarenskeen en Het Nationale Theater.

    In de premièreweek bij Het Nationale Theater in Den Haag voor genodigden maar in Amersfoort (21 oktober), Deventer (23 oktober), Den Haag (25 oktober) en Leiden (28 oktober) voor iedereen die wil.

    Er zijn nog kaarten voor de voorstellingen in heel het land!

  • Het oog van de kolonie

    Louis Couperus schreef De stille kracht meer dan een eeuw geleden, maar het verhaal heeft niet aan kracht ingeboet. Hoewel Couperus kritisch was op het kolonialisme, schreef hij het binnen een koloniaal perspectief. De fascinatie voor het verhaal leeft meer dan ooit. De recente gamelanopera De Stille Kracht 3.0 voegt hoognodig nieuwe stemmen toe en haalt het verhaal naar onze tijd.

    “Het is een oriëntalistisch cliché: de oosterse mens als onderdanig, lui en een beetje mysterieus. Componist Sinta Wullur laat in de gamelanopera De Stille Kracht 3.0 zien dat dit stereotype strategisch kan worden ingezet. In haar bewerking van De stille kracht van Louis Couperus zien we dat de Indonesische personages in het verhaal het onderdanige en mysterieuze inzetten om agency te krijgen. ‘Als het koloniale oog continu op je gericht is, dan word je ook behoedzaam’, zegt verteller Demi Kleinmeulman in de voorstelling. In de gamelanopera komen niet alleen de verborgen Javaanse stemmen uit het werk van Couperus aan het woord, maar ook de nazaten van de kolonie.”

    Lees verder op de site van de Nederlandse Boekengids.

  • NRC: Interview Teruglezen

    Voor de rubriek ‘Teruglezen’ werd ik geïnterviewd over de novelle Koud genoeg voor sneeuw van Jessica Au. “Steeds valt me weer iets nieuws op.”

    Lees het hele artikel hier.

  • Presentator Het Verdwenen Museum met Pete Wu in Mauritshuis


    Op zaterdag 30 november presenteerde schrijver Pete Wu een speciaal middagprogramma in het Mauritshuis rondom Het verdwenen museum. “Het Koninklijk Kabinet van Zeldzaamheden was het eerste volkenkundige museum, maar is inmiddels verdwenen. Terwijl bezoekers op de bovenverdieping de beroemde schilderijencollectie konden bewonderen, was de begane grond gevuld met objecten van over de hele wereld.

    In zijn programma trekt Wu een parallel tussen de manier waarop Oost-Aziatische objecten werden bekeken in het 19e-eeuwse Kabinet en de discriminatie die Oost-Aziatische Nederlanders vandaag de dag nog steeds ervaren.”

    Ik modereerde het nagesprek met Reza Kartosen-Wong, QiQi van Bohemen, Yeji Streppel en Rui Jun Luong.