Een tijdje geleden werd ik uitgenodigd om deel te nemen aan haar podcast Energytalk. Chungmei is HSP-coach en rebirther – zou ik wel wat te vertellen hebben in de podcast? Daar hoefde ik me geen zorgen over te maken want we raakten niet uitgepraat!
In twee afleveringen Energytalk praat ik met Chungmei over identiteiten, creatieve ontwikkeling en schrijverschap.
Aflevering 1 over mijn creativiteitsproces, transformatie tijdens corona en Julia Cameron. Luister of bekijk de aflevering terug via Spotify of Instagram.
Aflevering 2 over mijn debuutroman Zoeken naar Wery en de inspiratie die ik haal uit mijn familiegeschiedenis. Luister of bekijk de aflevering terug via Spotify of YouTube.
Welk boek heeft het afgelopen jaar bijgedragen aan de bewustwording, emancipatie en ontplooiing van vrouwen? En heeft literaire kwaliteit en/of impact op de maatschappij gehad? De Opzij Literatuurprijs is al jaren een begrip en daarom is ze terug van weggeweest. Ik ben vereerd om in de jury 2023 plaats te nemen.
Samen met juryleden Anja Meulenbelt, Tessel ten Zweege en Nadia Benaissa boog ik mij over de shortlist:
Esmee Schenck de Jong – Omdat mijn lichaam het wil
Aya Sabi – Half leven
Maral Noshad Sharifi – Citroeninkt
Suzanna Jansen – De omwenteling
Hanan Faour – Schervenstad
Mischa Blok – Mama Lee
Marion Bloem – Meisjes uit het dorp
Hassnae Bouazza – Een koffer vol citroenen
Tatjana Almuli – Ik zal je nooit meer
Alejandra Ortiz – De waarheid zal me bevrijden
Na rijp beraad verkozen we Citroeninkt van Maral Noshad Sharifi unaniem tot winnaar! Het publiek stemde massaal op Mama Lee van Mischa Blok. Kijk hier de uitreiking in Pakhuis de Zwijger
Het onrecht dat koloniaal Nederland aanrichtte in Indonesië staat volop in de belangstelling, maar het is nog altijd onderbelicht en onbekend hoe de Nederlanders omgingen met en gebruik maakten van de Chinese minderheid in dat land. Met een verleden als schakel en medeplichtige van het koloniale project blijft de positie van deze groep bijzonder en kwetsbaar. Liang de Beer bespreekt Patricia Tjiook-Liem’s Chinezen uit Indonesië, dat deze verborgen geschiedenis (gedeeltelijk) onthult.
Lees de recensie online bij De Nederlandse Boekengids, deze verschijnt tevens in het tweede nummer van 2023.
Chinezen uit Indonesië verschijnt bij Walburg Pers.
Toen mijn oma 25 jaar werd in 1941 en al moeder van drie kinderen was, mocht ze niet stemmen. Haar leeftijdgenoten in Nederland hadden dat recht sinds 1919. Maar vrouwen in het toenmalig Nederlands-Indië waren daarvan uitgesloten. Daarbij kwam dat mijn Chinese oma in een niet-democratische kolonie op de rand van oorlog woonde waar de overgrote meerderheid van de bevolking sowieso geen volwaardig burger was. Pas na aankomst in Nederland in 1955 was voor het eerst de gelegenheid daar om te stemmen. Ze volgde het stemadvies van mijn opa: De Katholieke Volkspartij.
Mijn moeder is een feminist van de tweede generatie en kind van de jaren ‘70. Altijd van je stemrecht gebruik maken, kreeg ik van haar mee. Dat heb ik dus braaf gedaan bij elke verkiezing na 2006, zelfs de waterschappen sloeg ik niet over. Mijn moeder stemde op de eerste vrouw op de lijst, een gewoonte die meer mensen hebben. Ik deed hetzelfde of stemde zelfs op de vaak mannelijke lijsttrekker, de horreur! Ik had politiek nog geen vaste grond aan de voeten, en ik moet toegeven dat mijn redenen om op een bepaalde partij of kandidaat te stemmen zeer oppervlakkig waren. Later werd ik zelf politiek actief, en leerde ik deze wereld beter kennen.
Natuurlijk ga ik op 15 maart 2023 voor de Provinciale Staten stemmen. Maar het enthousiasme dat ik bij verkiezingen normaliter voel, is dit keer afwezig. Het is alsof er geen feministische urgentie is. Wat is dit keer de drijfveer om naar de stembus te gaan behalve het stemmetje van generaties feministen voor ons?
Daarom ben ik voor Opzij op zoek gegaan naar het wat en waarom van deze verkiezingen. Ik wil een feministisch verhaal hebben, en het voelt niet goed dat deze niet op het puntje van mijn tong ligt.
