The Feminist Agenda – A Manifesto

Voor de lancering van Feminist Evolution Leiden schreef ik een manifest. Het is voorgedragen op vrijdag 28 september en gepubliceerd op de website van FEL.

 

 

 

 

The Feminist Agenda

We create a space for feminist thoughts and advocacy in Leiden. We believe that feminist reflection, debate and action will make a significant difference in transforming the world into a better and more equal place for women. This will not be achieved by revolution, but by evolution. By making intersectional feminist thinking accessible to new audiences, by promoting advocacy and feminist work and by providing the tools and the spaces to make change.

The Feminist Evolution will be complete when Leiden is truly inclusive. When women will have equal opportunities. When Leiden is a space where female narratives and voices can be heard. We want to accelerate emancipation in Leiden.

We do this by making a feminist community in Leiden. We bring important feminist thinkers and writers on various topics to Leiden. We provide a platform for (young) female talent. We facilitate debate, activism and a feminist lifestyle in Leiden. Last we connect existing initiatives, networks and events on feminism, emancipation and diversity. Make Leiden feminist again.

Feminist Evolution Leiden presents The Feminist Agenda, a manifesto to make Leiden more feminist and inclusive.

1.Feminism is intersectional and inclusive.

As feminists we see the multiple systems of oppression at work in the world. We see our own privileges and disadvantages. We do not strive for power, but aim at sharing power.

2. We work together in our feminist work.

Live a feminist life together. To achieve a better world, we seek cooperation and connection with others. We believe that feminism not only benefits women, but all genders.

3. We learn together and take the journey towards a more inclusive world together.

Feminism does not have the answer. There is not one kind of feminism, nor a common clear-cut goal. Multiple feminisms work towards making the world more inclusive and equal for women.

4.We are curious about each other and the world.

We see each other as human beings. Connection and true dialogue are vital for a more equal world. As feminists we have a genuine interest in people. We want to understand the world in a more profound way.

5. We facilitate feminist voices and narratives.

Our feminist voices need to be heard in the world. We look out for other women and people in a disadvantaged position by creating the spaces in which their voices can be heard. The world needs multiple perspectives.

We need a feminist presence.  

Find your feminist voice and speak up.

Find your feminist ally.

Create a feminist community.

Feel at home in a feminist world.

A feminist world is a better world for everyone.

 

D66 Leiden krijgt eerste lokale Els Borst Netwerk

Op maandag 25 juni spraken Pascalle van Eerden en ik met IJsbrand Terpstra van Politiek071 over het nieuwe initiatief Leids EBN. Luister hier het interview terug.

 

 

 

 

De afdeling van D66 in Leiden heeft het eerste lokale Els Borst Netwerk van Nederland opgericht. Het doel van deze vereniging is het inspireren en activeren van vrouwen om meer betrokken te zijn bij de (lokale) politiek. “We willen een netwerkplek creëren voor D66-vrouwen in Leiden”, aldus voorzitter Liang de Beer in Politiek071. “En laten zien hoe tof het is om actief te zijn als vrouw in de politiek.”

Met verschillende activiteiten probeert het Els Borst Netwerk om naar de positie van vrouwen in de politiek te kijken. “We proberen niet in problemen te denken maar ons te richten op het enorme potentieel”, aldus De Beer. “Hoe mooi zou het zijn als we dat naar de politiek kunnen halen?” Het netwerk richt zich op de vrouwen van D66, maar staat ook open voor de mannen. “We hebben mannelijke bondgenoten nodig”, aldus De Beer.

Afgelopen donderdagavond was de feestelijke aftrap van de Leidse lokale afdeling, met een rondvaart op de Leidse singels. Journalist en schrijver Yael Vinckx vertelde de opvarenden een persoonlijk verhaal over haar rol in de politiek. Dinsdagavond 26 juni wordt de kick-off in Old School afgesloten met de bijeenkomst ‘Meer vrouwen in de provinciale politiek’, waar het zal gaan over de Provinciale Statenverkiezingen van volgend jaar. “Iedereen is welkom, ook als ze (nog) niet politiek actief zijn.”

Na de zomer komt het netwerk met nieuwe plannen. Zo zullen er trainingen en activiteiten worden georganiseerd, maar gaat het netwerk ook op zoek naar nieuw vrouwelijk talent voor in de politiek. “Het zou mooi zijn als we in 2022 op de lijst van D66 zestig procent vrouwen hebben”, aldus De Beer. “Dat hebben we ook opgeschreven om ons afdelingsbestuur een beetje te plagen.”

PERANAKAN

Kevin Kwee

Fotograaf: Kevin Kwee

PERANAKAN in Nederland. Fotograaf Kevin Kwee portretteert in zijn nieuwe serie de Peranakan Chinezen in Nederland: Nederlanders van Chinese afkomst uit Nederlands-Indië/Indonesië. Wie zijn de Peranakan? Wat maakt hen Peranakan? Hoe ervaren ze hun driedubbele identiteit? Ik ben vereerd dat ik aan de zoektocht van Kevin heb mogen meewerken. Volg zijn werk op kevinkwee.com.

Meer vrouwen in de politiek: is dat nu gelukt?

Begin dit jaar stuurde ik mijn redacteur bij Atria een outline van de stukken die ik wilde schrijven rondom het thema ‘Vrouwen in de politiek’. In april zou ik een reflectief verslag schrijven over hoe de gemeenteraadsverkiezingen waren verlopen voor vrouwen. Ik merkte dat ik het spannend vond: wat als vrouwen het nog slechter zouden doen? Wat als het aandeel vrouwen in de lokale politiek onder de 28 procent zou duiken? Ik wist niet wat voor opbeurende woorden of tips ik dan zou moeten geven. Ik herinnerde mij een middag op kantoor in november 2016 toen we met een groep jonge collega’s de speech van Hillary Clinton keken waarin ze gracieus haar nederlaag accepteerde. Ik dacht toen: de wereld verbetert niet lineair. Soms blijven we stilstaan. En als we niet opletten, gaan we opeens drie stappen achteruit.

Maar de gemeenteraadsverkiezingen op 21 maart 2018 gingen juist heel goed. Het aandeel vrouwen in de gemeenteraad is gestegen van gemiddeld 28 procent naar 34 procent. In mijn eigen stad Leiden is zelfs 38% van de gemeenteraad vrouw. Dit zijn overigens nog geen definitieve percentages, omdat in Leiden en veel andere gemeenten de colleges nog gevormd moeten worden en er wellicht verschuivingen zullen zijn. Het gaat dus wel beter. Ik denk dat we dat aan twee zaken te danken hebben.

Ten eerste hebben de Stem op een vrouw acties gewerkt. Mede dankzij deze campagne is er een breed bewustzijn aangewakkerd dat stemmen op de eerste vrouw van de lijst minder effectief is. Stem op een vrouw, lager op de lijst, want zij heeft de voorkeursstemmen hard nodig. En dat is massaal gebeurd. De kiezer heeft gesproken en met zijn of haar stem een correctieve beweging gemaakt.

Ten tweede zijn de kieslijsten nog steeds van belang. Als er meer vrouwen hoog op de lijst worden geplaatst, neemt de representatie in de gekozen raden toe. Dit klinkt heel logisch, maar het is belangrijk om dit extra te benoemen. De politieke partijen besteden veel tijd aan het maken van een gebalanceerde lijst (vaak door vrijwilligers). Het is nog lang niet perfect want het is een ingewikkelde taak.

Kortom: we moeten beter stemmen en betere lijsten maken. Het werk houdt niet op. Niet alleen zijn er volgend jaar weer twee belangrijke verkiezingen (Provinciale Staten en Europese), maar daarna volgen weer de landelijke verkiezingen en in 2022 gemeenteraadsverkiezingen. We moeten blijven werken om ook op deze momenten steeds weer de aandacht te vestigen op meer vrouwen in de politiek. Want als we niet opletten, verdwijnt het van de agenda. Ik verwijs graag naar mijn eerste blog met praktische tips en ervaringen om meer vrouwen politiek actief te krijgen.

En ik? Ik ben een vrouw in de politiek, zonder actieve politieke functie. Mijn partij heeft in Leiden een mooie overwinning behaald, maar helaas wel wat zetels verloren. Dat betekent dat ik voorlopig nog geen zitting zal nemen in de Leidse gemeenteraad. Maar vanuit D66 Leiden is een enorme energie ontstaan om echt werk te maken van meer vrouwen in de politiek. We hebben een lokale afdeling van het Els Borst Netwerk opgericht. De komende jaren gaan we inspiratiebijeenkomsten organiseren, talenten scouten en de zichtbaarheid van onze vrouwelijke politici vergroten.

Ik hoop dat andere lokale afdelingen ook het heft in eigen handen nemen. Dit werk moet ook op lokaal niveau gebeuren en houdt voorlopig niet op. Ik ga door. Mét dit hele hippe tasje van Atria. Politiek is te belangrijk om alleen aan mannen over te laten. Doe je mee?

Dit jaar ben ik gastblogger voor Atria, het Kennisinstituut voor Emancipatie en Vrouwengeschiedenis. Deze blog werd 4 mei gepubliceerd op Atrianieuws.

Stop de verspilling van politiek talent

Mensen vragen vaak wat mij drijft om mijn politieke ambities te realiseren. Ik denk dan aan mijn oma. Ik denk terug aan hoe zuur en verbitterd ze kon zijn. En toch mocht ik haar graag, omdat ze zo anders was. Ze had een passie voor kunst, religie en wetenschap. Pas op latere leeftijd was ze theologie gaan studeren, daar had ze het voortdurend over. Ze hield van haar kinderen en kleinkinderen, maar ik voelde dat de huiselijke rol niet haar natuurlijke rol was. Haar intelligentie en eigenheid werden vroegtijdig gesmoord in de beklemming van de jaren ‘50.

Een leven voorbij, een talent verspild. Zoveel vrouwen in het verleden hebben hun talenten niet waar kunnen maken. Het potentieel van vrouwen wordt ook vandaag de dag nog niet volledig benut. Deze verspilling wil ik voorkomen. Bij mezelf en bij andere vrouwen. In dit stuk neem ik jullie graag mee in waarom dit gebeurt en wat we eraan kunnen doen. Ik neem hier vrouwen in de politiek als voorbeeld. Slechts 28 procent van de gemeenteraadsleden en 35 procent van de Tweede Kamerleden en Statenleden. Het aantal vrouwelijke Europarlementariërs kroop naar de 42 procent bij de laatste verkiezingen.

Ik snap niet waarom. Als ik om mij heen kijk, in mijn weliswaar hoogopgeleide bubbel, zie ik veel interessante, jonge vrouwen met ambitie op het gebied van hun carrière, nuttige hobby’s en een druk privéleven. Ze zijn op de hoogte van de actualiteit, hebben een mening over maatschappelijke vraagstukken en zetten zich in als vrijwilliger. Kortom, deze interesse en betrokkenheid zou hen ook geschikt maken om zich in de politiek te mengen. Ze kunnen nog zoveel meer invloed uitoefenen met al hun talenten. Wat houdt hen dan tegen om die stap naar de politiek ook te maken?

In de brugklas riep ik ooit: ik word de eerste vrouwelijke minister-president. Die ambitie sneeuwde onder in de jaren die daarop volgden. Ik ging op in studie, werk, vriendjes en alle andere leuke dingen van het leven. Een paar jaar geleden begon het weer te kriebelen, die droom die een jonge versie van mij had. Maar ergens in mijn hoofd zei een strenge stem tegen mij: je bent te jong. Je weet niks van politiek. Je kent niemand in die wereld.

Voor dit verhaal vroeg ik ook aan een vijftigtal andere vrouwen naar hun politieke ambities door middel van een korte vragenlijst. Ik vroeg aan de vrouwen die nog niet politiek actief zijn: Wat houdt jullie tegen om de stap te zetten? Een veelgenoemde reden is tijd. We moeten al zoveel. Politiek actief worden past daar simpelweg niet in. Daarnaast worden er veel belemmerende overtuigingen genoemd: Ik ben daar nog te jong voor. Ik weet daar nog niet genoeg van. Of: ik weet van mezelf niet of ik wel de politieke capaciteiten heb. Tot slot hoorde ik veel twijfels over de politieke wereld: Is dit wel wat voor mij? Met name de politieke spelletjes en het haantjesgedrag worden veel genoemd.

Uit de vragenlijsten bleek ook dat de drive er wel is. Zowel bij vrouwen die al politiek actief waren, als bij vrouwen die de stap nog niet gezet hadden. De vijftig ondervraagde vrouwen hebben interesse in de actualiteit en de landelijke politiek. Ze hebben een mening en willen mee kunnen praten over onderwerpen die er toe doen. De vrouwen die nog niet actief zijn, ambiëren een politieke carrière en willen het wereldje graag beter leren kennen. Dit zijn vrouwen met talent. Met mooie carrières en ambities in het leven. Wat kunnen we doen om hen toch over te halen? Dat vroeg ik aan de vrouwen die al de stap naar de politiek hebben gemaakt: wat heeft hen de stap doen zetten?

Ten eerste is timing essentieel. Enerzijds gaat dit over de actualiteit – nationaal of internationaal – en is dit de aanleiding meer te gaan doen (bijvoorbeeld de verkiezing van Trump. Maar het kan ook persoonlijk zijn: het komt goed uit met werk en gezin. Daarnaast hadden veel respondenten het over gevraagd worden. Het is makkelijker om de stap te maken als je gevraagd wordt door iemand die al actief is. Dit gebeurde bij veel vrouwen. Tot slot speelde inhoudelijke betrokkenheid mee. Doordat er een inhoudelijke activiteit of betrokkenheid was, bijvoorbeeld in de wijk of bij een denktank, was de stap naar een actieve politieke rol kleiner.

Het viel mij op dat de respondenten een van de bovenstaande factoren benoemden in combinatie met intrinsieke motivatie: “Het is tijd”, “Ik heb hier een mening over”, “Ik wil me voor deze doelgroep inzetten”, “Ik heb dit altijd al gewild”. In de vragenlijst had ik ook een aanvinkoptie opgenomen over steun uit de omgeving. Maar wat bleek? Vrouwen horen zelden van partner, ouders of kinderen: ga dit doen!

Het is maart 2017. Ik presenteer een avond in Leiden over ‘Meer vrouwen in de politiek’ voor de Gemeenteraadsverkiezingen een jaar later. Ik ben lid van de betreffende partij maar het politieke leven staat nog ver van mij af. Ik ben zoekende, mijn bestuursfunctie is net afgerond en ik oriënteer me op een nieuwe baan. Na afloop van de succesvolle avond komen de voorzitter en de secretaris op mij af: wij willen op je stemmen. Ik kijk hen stomverbaasd aan. Op mij?

Belemmerende gedachten overspoelen mij. Kan ik dit wel? Maar dan is daar ook de timing en de inhoudelijke betrokkenheid. En de intrinsieke motivatie: dit heb ik altijd al gewild. Ik denk terug aan mijn oma en haar verspilde talent. Ik ga niet mijn talent verspillen! Een jaar later, op 21 maart, sta ik op een verkiesbare plek voor D66 Leiden. De eerste stap naar mijn droom is gezet.

Tips politieke partijen om vrouwen politiek actief te krijgen:

  1. Drie keer vragen. Durf als bestuurslid of fractielid letterlijk de vraag aan vrouwen te stellen. “Heb je er wel eens over nagedacht om je verkiesbaar te stellen?” “Wil je solliciteren op de functie van voorzitter in het bestuur?” Stel de vraag een paar weken later nog eens. En nog eens.
  2. Wees eerlijk over de tijdsbesteding. Dat werkt twee kanten op. Ja, raadslid zijn is intensief en speelt zich af in de avonduren. Nee, het werk in themacommissies of in een campagneteam is veel minder belastend.
  3. Betrek op inhoud. Zorg dat je vrouwen in themacommissies binnenhaalt of een inhoudelijke activiteit laat organiseren. Op een onderwerp waar ze al veel van weten of wat hun interesse heeft.
  4. Laat zien wat het politieke werk inhoudt. Door avonden te organiseren voor vrouwen die interesse hebben. Door vrouwelijke rolmodellen binnen de partij in de (sociale) media te presenteren. Door op scholen vrouwelijke raadsleden een verhaal te laten doen.

Verder lezen:

Dit jaar ben ik gastblogger voor Atria, het Kennisinstituut voor Emancipatie en Vrouwengeschiedenis. Deze blog werd 15 maart gepubliceerd op Atrianieuws.

 

Pleidooi voor emancipatie anno 2017

Pleidooi voor emancipatie anno 2017

#LiangnaarNY

Op de koffietafel in mijn ouderlijk huis lag altijd een grote stapel van het tijdschrift Opzij. Ik groeide op met verhalen over de activistische en bh-loze seventies en eighties. In de jaren negentig leek de wereld het goed voor elkaar te hebben, feminisme was redelijk geaccepteerd en met de emancipatie leek het de goede kant op te gaan. Tijdens mijn school- en studietijd veranderde de wereld compleet. De nineties maakten plaats voor een nieuwe wereldorde: een van onzekerheid, maar ook van nieuwe kansen. Mijn interesse voor de vrouw op de arbeidsmarkt was inmiddels gewekt. Als het klopte dat de tweede golf alles mogelijk had gemaakt, waarom leefden we er nog niet naar? En als het glazen plafond nog bestaat, wat betekent dit dan voor ambitieuze vrouwen zoals ik?

De Nederlandse Vrouwenraad zoekt elk jaar naar een vertegenwoordiger die namens ‘de Nederlandse vrouw’ haar stem wil laten horen in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Ik wil die persoon zijn in 2017. De kracht voor verandering in de wereld ligt bij vrouwen zelf. Ik solliciteer op de positie om een stap te zetten, te inspireren, gewoon te doen. Ik pretendeer niet alle vrouwen te vertegenwoordigen, of voor hen te kunnen spreken, maar ik zal een luide stem laten horen.

Want alleen met veel stemmen kunnen we veel bereiken. Ik wil geen tien interviews met Neelie Kroes meer lezen, maar een vrouwelijke manager, een vrouwelijke dokter, een vrouwelijke wethouder zien. In elk bedrijf, op elke universiteit, in elk gezin is er een vrouw die een andere vrouw een extra zetje kan geven in haar loopbaan. Vrouwelijke leiders in mijn omgeving maken mijn ambitie tastbaar. En jonge ambitieuze vrouwen maken de reis niet eenzaam. Wij kunnen niet allemaal Neelie Kroes of Hillary Clinton worden maar we kunnen wel de volgende manager op het werk of de oprichter van de volgende succesvolle start-up zijn. We hebben meer vrouwelijke leiders nodig op lokaal niveau.

Het is tijd voor jong leiderschap. Ik bezit de talenten en vaardigheden van de nieuwe generatie. Netwerken is mijn tweede natuur, ik gebruik nieuwe communicatiemiddelen en kijk naar manieren om verbinding zoeken buiten de hokjes van functie, organisatie of sociale cirkel. Ik geloof dat het tijd is om de boodschap van de Vrouwenvertegenwoordiger samen te stellen en uit te dragen met alle mogelijke middelen van nu. Langs zaaltjes, evenementen en opiniepagina’s maar ook via vlogs en Twitter. Als jonge leider ben ik open over mijn drijfveren, mijn persoon en mijn ambities voor de (economische) versterking van vrouwen wereldwijd.

Het zijn de jonge mensen, de jonge vrouwen, van nu die het langst met de keuzes van deze tijd moeten leven. (Denk aan de Brexit-polls, slechts 24% van de jongeren tussen 18 en 24 stemde voor). Jonge vrouwen zijn klaar voor deze taak en hebben het vermogen een brede beweging op te zetten. Kijk bijvoorbeeld naar Emma Watson. Ik sluit me graag aan bij haar woorden: ik pretendeer niet alwetend te zijn maar ik wil me hard maken voor de versterking van vrouwen wereldwijd. En als ik niet deze verantwoordelijkheid op mij neem, wie dan wel? En als het niet nu gebeurt, wanneer dan wel? Laat een jonge vrouw spreken bij de Verenigde Naties en Nederland vertegenwoordigen in 2017.

Het is de taak van een emancipatoire beweging om inclusief te zijn. Te vaak wordt het woord ‘feminist’ geassocieerd met een blanke vrouw van middelbare leeftijd. Dat is jammer. Inclusief feminisme heeft oog voor ras, klasse en leeftijd.  Er is een grote verscheidenheid aan krachtige mannen en vrouwen. Feminisme beperkt zich niet tot een land, maar heeft een wereldwijde visie. Barack Obama maakte onlangs nog een krachtig statement in de Glamour. Feminisme maakt de wereld beter. We hebben ook mannen nodig in die beweging. Ik zie het als een persoonlijke uitdaging om feminisme geen elitaire aangelegenheid te laten zijn, maar iets waar een jonge vrouw, een mannelijke topbestuurder of een vrouw met een migrantenachtergrond ook affiniteit mee heeft .

Het is tijd om van emancipatie een brede beweging te maken. Een kleine rondvraag onder collega’s en kennissen leert mij dat weinig mensen bekend zijn met de functie van Vrouwenvertegenwoordiger. Ik vind dat het de taak is om buiten het eigen en NVR netwerk te reiken. Verbinding te maken met opkomende denkers, ondernemers en mensen die zich niet in netwerken begeven. Ik wil contact leggen met de trendsetters en denkers van nu die zich misschien niet op de opiniepagina’s bezig houden met de versterking van vrouwen maar daarin wel kunnen inspireren. Denk aan de zelfverklaarde feministes van Vileine, Stellingdames maar ook netwerken als Ambitieuze Meisjes of powervrouwen als Anna Nooshin.

De grote uitdaging voor de Nederlandse vrouwenvertegenwoordiger ligt in het intrinsiek motiveren van (Nederlandse) vrouwen om aan het roer van het eigen leven te staan en te durven emanciperen. Ik ben tot op het bot gemotiveerd om een krachtig statement te maken bij de Verenigde Naties, maar de reis ernaartoe is wat er toe doet. Ik wil als jonge leider diverse mensen betrekken en laten meedenken over mijn statement. Uiteindelijk gebeurt het niet op het hoogste niveau, maar bij de in de samenleving en bij de Nederlandse vrouw zelf.

Laten we nu beginnen.

Dit artikel verscheen eerder op medium.com.

Maak meisjesdromen waar!

maak-meisjesdromen-waar

Liang wilde Minister- President worden. Haar verhaal:
“Natuurlijk was mijn droom iets te irrealistisch. Maar ik droom er nog steeds van om aan het roer te staan. Een goed begin heb ik gemaakt door Leidse Praatjes op te richten: een netwerk om ambitieuze jonge vrouwen te empoweren hun droom te verwezenlijken.”

Serie ‘Women Inc’: Maak #meisjesdromen waar

Eervolle vermelding Aanmoedigingsprijs Joke Smit

12 november 2015

“Mabel Duchossoy en Crystal Kwee, Eva Brussaard en Vreneli Stadelmaier maken kans op de Joke Smit oeuvreprijs 2015. Deze tweejaarlijkse regeringsprijs beloont het meest vernieuwende initiatief dat de zelfstandigheid van vrouwen een belangrijke stap verder heeft gebracht. Noëlla de Jager, Mireille van den Berg en Liang de Beer zijn genomineerd voor de Aanmoedingsprijs. Beide emancipatieprijzen worden 27 november uitgereikt door minister Jet Bussemaker (Emancipatie) tijdens de Grande Finale van KRACHT on tour in Den Haag.”

Lees het persbericht ‘Genomineerden Joke Smit-Prijs 2015 bekend’ hier.

27 november 2015

“De regeringsprijs is vernoemd naar feministe Joke Smit (1933 – 1981) die een vooraanstaande rol heeft vervuld in de vrouwenemancipatie-beweging. Daarnaast is er de Aanmoedigingsprijs op het gebied van vrouwenemancipatie, die tevens tweejaarlijks wordt uitgereikt op hetzelfde evenement. Aan deze prijs is een bedrag van € 1.000 verbonden. Naast Mireille van den Berg van Talentfabriek010 waren Liang de Beer van Leidse Praatjes en Noëlla de Jager van Good place 2 work genomineerd,  Met het uitreiken van deze prijzen onderstreept de regering de betekenis van emancipatie als onderdeel van het algemene regeringsbeleid en het belang dat zij hecht aan de bevordering van emancipatie in de Nederlandse samenleving.”

Lees het persbericht ‘Vreneli Stadelmaier wint Joke Smit-prijs 2015’ hier.

De jury gaf mij een eervolle vermelding voor de Aanmoedigingsprijs 2015!